Waarom kent de Historische Vereniging Schoonhoven deze prijs toe?
Het doel van de vereniging is ‘Het wekken en onderhouden van belangstelling voor de historische aspecten van de stad Schoonhoven en haar omgeving.’ De visie van de HVS is dat Erfgoed verbindt. Cultureel Erfgoed laat onze wortels zien in een (snel) veranderende wereld, het toont ons onze identiteit. Doordat wij met elkaar verhalen delen over ons verleden, voelen we ons verbonden, met elkaar en met onze leefomgeving. De verbinding met de omgeving ontstaat door erover te vertellen en bij de verhalen die wij (deels) kennen (nieuwe) vragen te stellen.
‘Monumenten’ zijn direct zichtbare resten van ons verleden, een aantal is uitgegroeid tot icoon van de stad, zoals de waag, de Grote Kerk, het stadhuis, de veerpoort en de watertoren. Deze gebouwen zijn echter pas interessant doordat ze in een historische omgeving staan, dus ook kleinere resten (niet allemaal architectonische hoogstandjes) verbinden ons met ons verleden. Aandacht voor het behoud van monumenten en de monumentale context is dus een uitwerking van de doelstelling van de vereniging.
Het is in 2025 100 jaar geleden dat Died Visser gemeentearchitect van Schoonhoven werd en hij een aantal bijzondere gebouwen heeft ontworpen waarvan een deel nu monument is. Denk aan de Jan Kortlandschool, het mannenplashuis Buiten de Veerpoort, de villa aan de Spoorsingel, en nog meer. Om deze bijzondere architectonische kwaliteit te eren geven wij deze prijs voor behoud van monumenten de naam ‘Died Visserprijs’ voluit ‘de Died Visserprijs voor behoud van monumenten’.
Wie was Died Visser?
Of Meer weten over Died Visser Powerpoint presentatie (PDF)
De Died Visserprijs 2025
De commissie die een voordracht gedaan heeft aan het bestuur bestond uit Wim van As (architect), Anthony Tom (adviseur ruimtelijke kwaliteit en monumenten) en Sam Koppenaal (architectuurhistoricus). Zij hebben, lopend door Schoonhoven, drie categorieën onderscheiden: de kleine objecten, de middelgrote en de grote objecten.
Een eervolle vermelding in de categorie kleine objecten kreeg de restauratie van het hek rond de Wilhelminaboom. (PDF).
De motivatie luidde als volgt. ‘Historisch straatmeubilair verdwijnt vaak stilletjes, het lijkt geen eigenaar te hebben. Het restaureren van dit kleine hekwerk verfraait het straatbeeld en zorgt dat het verhaal van de Wilhelminaboom zichtbaar blijft voor toekomstige generaties.’ Wethouder Wisja Pannekoek nam de eervolle vermelding in ontvangst.
Ook Bert Versteeg ontving een eervolle vermelding in de categorie middelgrote objecten voor de verbouwing van het pand aan de Stadhuisstraat 2. De commissie motiveerde haar keuze als volgt. ‘Bij de verbouwing valt de zorgvuldige inpassing op, met behoud van de karakteristieke parcellering en gevelopzet. Het verbouwede pand voegt kwaliteit toe aan de omgeving zonder deze te overstemmen.’
Tot slot nam Arjan van Verstoep de Died Visserprijs in ontvangst voor de verbouwing van de plateelfabriek omdat ‘de herbestemming van de plateelfabriek met veel zorg voor het verleden en aandacht voor esthetiek is uitgevoerd. Er is behouden wat kon, vernieuwd wat moest. Overal in het complex is de historie zichtbaar.’
De achtergrond van deze prijs
In het verleden heeft de Historische Vereniging Schoonhoven een aantal keren de restauratieplaquette uitgereikt. De laatste keer dat de prijs werd toegekend was in 2011 (zie https://historischeverenigingschoonhoven.nl/activiteiten/plaquette-stadsherstel/). In 2025 besloot het bestuur deze (bijna) vergeten traditie weer nieuw leven inblazen. Door deze prijs toe te kennen, spreekt zij haar waardering uit voor mensen en organisaties die zich inzetten voor het behoud van het cultuur-historisch erfgoed in de Schoonhoven in brede zin. Onder ‘inzetten’ verstaan wij zowel het feitelijk restaureren (het in de oude staat herstellen) van een monument, als ook het respectvol aanpassen van een gebouw of object aan de eisen van deze tijd en het ondernemen van activiteiten om behoud te realiseren. De naam van de prijs en het onderscheidingsteken zijn daarom ook aangepast, de naam is de Died Visserprijs geworden.
